disobey
/dɪs.əˈbeɪ/
To refuse or (intentionally) fail to obey an order of (somebody).
To refuse or (intentionally) fail to obey.
反義詞
/dɪs.əˈbeɪ/
To refuse or (intentionally) fail to obey an order of (somebody).
To refuse or (intentionally) fail to obey.
反義詞